«Σοκολατομαθηματική» εξίσωση αποκαλύπτει την... ηλικία σου!!!

*** Αν τα μαθηματικά δεν είναι το φόρτε σου, τότε μάθε πως μπορείς να βρεις την ηλικία σου… με σοκολάτα!!

Έχουμε και λέμε α) απαγορεύεται να δεις τη λύση στο τέλος της είδησης β) έχεις άπειρο χρόνο για τους υπολογισμούς  γ) διάβασε το τεστ γραμμή γραμμή!!!

1. Πρώτα επέλεξε έναν αριθμό με βάση το πόσες φορές την εβδομάδα θες να φας σοκολάτα (Πρέπει να είναι πάνω από 1 φορά,  αλλά λιγότερες από 10)

2. Πολλαπλασίασέ το x2 (να είναι ζυγός αριθμός)

3. Πρόσθεσε 5

4. Πολλαπλασίασέ το x50 -- Θα περιμένω ώσπου να φέρεις το κομπιουτεράκι

5. Αν έχουν ήδη περάσει τα γενέθλιά σου πρόσθεσε 1762 … Αν όχι, πρόσθεσε 1761..

6... Τώρα αφαίρεσε την χρονολογία της γέννησής σου. (π.χ: 1983)

Θα πρέπει να έχεις μείνει μ' έναν τριψήφιο αριθμό 

Οι 9 διατροφικές πηγές... πονοκεφάλου

*** Εκτός από τους θορύβους, την πίεση στη δουλειά, το άγχος, την αϋπνία κ.ο.κ., οι ημικρανίες σας μπορεί να οφείλονται και στις λάθος επιλογές που κάνετε στη διατροφή σας.

Όσο κι αν δεν περιμένατε ποτέ το σάντουιτς ή το τυρί που έχετε στο πιάτο σας να σας δημιουργήσει πονοκέφαλο πέρα από το να ικανοποιήσει την πείνα σας κι όμως, μπορεί να συμβεί. Γι’ αυτό και στην περίπτωση που οι ημικρανίες αποτελούν πλέον καθεστώς στην καθημερινότητά σας, ίσως θα πρέπει να ελέγξετε αν η διατροφή σας αποτελεί την πηγή του… κακού. Μήπως κάποια από τα παρακάτω βρίσκονται στο καθημερινό σας μενού και κάνουν το κεφάλι σας να πονά;

Τυρί και σοκολάτα: μερικά από τα σνακ που κρύβουν παγίδες

Αν και αυτό που μας προκαλεί ημικρανία μπορεί να διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, οι πιο κοινοί ένοχοι όσον αφορά το φαγητό είναι η τυραμίνη και η φαινυλεθυλαμίνη. Πρόκειται για δύο αμινοξέα που συναντάμε στη σοκολάτα, στο πολύ ώριμο τυρί (συμπεριλαμβανομένου του ροκφόρ, του τσένταρ, του μπρι και όλων των σκληρών και ώριμων τυριών), στις τροφές από σόγια, στα καρύδια, στο ξίδι, στα εσπεριδοειδή κ.λπ.

Αλκοόλ: μπορεί να σας αφυδατώσει

Προσοχή στα πάρτι και στις βραδινές σας εξόδους! Η μπίρα, το κόκκινο κρασί, το σέρι, το βερμούτ είναι κάποια από τα αλκοολούχα ποτά που περιέχουν μεγάλες ποσότητες τυραμίνης. Πέραν αυτού, όμως, το αλκοόλ εν γένει μπορεί να δημιουργήσει αφυδάτωση, η οποία αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες ημικρανίας. Θα πρέπει να παρατηρήσετε αν μετά την κατανάλωση αλκοόλ αντιμετωπίζετε πονοκεφάλους και να προσέχετε να πίνετε αρκετό νερό μαζί με το ποτό σας.

Αποφάγια: πηγές τυραμίνης

Λόγω του ότι η τυραμίνη αυξάνεται με το πέρασμα του χρόνου, ειδικά αν το φαγητό δεν φυλάσσεται σωστά, όσοι πάσχουν από ημικρανίες θα πρέπει να αποφύγουν να τρώνε φαγητά που έχουν περισσέψει από προηγούμενες ημέρες. Το ίδιο θα πρέπει να θυμάστε και σε άλλες περιπτώσεις που πρόκειται να φάτε κάτι το οποίο έχει μείνει πολλή ώρα εκτός ψυγείου, όπως π.χ. σε ένα πάρτι. Αν θέλετε να φυλάξετε φαγητό προκειμένου να το καταναλώσετε άλλη στιγμή, θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί όσον αφορά τη χρήση αεροστεγών συσκευασιών, τάπερ κ.ο.κ.

Νιτρώδες άλας νατρίου: συντηρητικό που βλάπτει

Το μπέικον, το ζαμπόν, τα λουκάνικα, τα κρέατα σε κονσέρβα και όλα αυτού του τύπου τα κρέατα (ακόμη και τα λουκάνικα σόγιας, γαλοπούλας ή κοτόπουλου) και όλα τα καπνιστά περιέχουν νιτρώδες άλας νατρίου, το οποίο χρησιμοποιείται ως συντηρητικό ή ως αρωματική ή χρωστική ουσία. Το κακό, όμως, είναι ότι και αυτή η ουσία έχει ενοχοποιηθεί για την πρόκληση πονοκεφάλων, γι’ αυτό θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί στην κατανάλωσή τους. Κοιτάξτε τις ετικέτες και επιλέξτε αυτά που δεν περιέχουν το συγκεκριμένο συντηρητικό, ενώ καλύτερα να αποφύγετε τις παραπάνω τροφές όταν τρώτε έξω.

Τανίνες: μια όχι και τόσο αθώα ουσία των φυτών

Σας αρέσει το τσάι, τρώτε συχνά κόκκινα μήλα και αχλάδια, πίνετε χυμό μήλου και ένα ποτηράκι κόκκινο κρασί πάντα συνοδεύει το γεύμα σας; Τότε αν είστε επιρρεπείς στις τανίνες τους, ενδεχομένως να σας ταλαιπωρούν ημικρανίες μετά την κατανάλωσή τους. Οι τανίνες είναι οι ουσίες (φαινόλες) αυτές που μας αφήνουν μια αίσθηση ξηρότητας στα ούλα όταν καταναλώνουμε τις τροφές που τις περιέχουν, σύμφωνα με τους ειδικούς, όμως, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να σχετίζονται και με τους πονοκεφάλους.

Διοξείδιο του θείου: άλλο ένα συντηρητικό που κάνει το κεφάλι να πονά

Το διοξείδιο του θείου θα το συναντήσετε στα περισσότερα αποξηραμένα φρούτα (ξερά δαμάσκηνα, σύκα, βερίκοκα κ.ο.κ.), στο κρασί (είτε λευκό, είτε άσπρο) και σε πολλές επεξεργασμένες τροφές. Για να εξασφαλίσετε ότι δεν θα περάσει στον οργανισμό σας, φροντίστε να ελέγχετε τις ετικέτες και να αποφεύγετε τις τροφές που το περιέχουν.

Πρόσθετες ουσίες τροφίμων: μάθετε να τις ξεχωρίζετε

Τα τρόφιμα με πρόσθετες ουσίες αποτελούν επίσης πιθανούς ενόχους που αυξάνουν την πιθανότητα πονοκεφάλου. Ο μοναδικός τρόπος να τις αναγνωρίσετε είναι κοιτώντας τις ετικέτες προσεκτικά και αποφεύγοντας τις τροφές που περιέχουν μονονατρική γλουταμάτη (MSG), εκχύλισμα μαγιάς, υδρολυμένη ή αυτολυμένη μαγιά, υδρολυμένη πρωτεΐνη λαχανικών (HPV), υδρολυμένη φυτική πρωτεΐνη (HPP), καζεϊνικό νάτριο, εκχύλισμα kombu (που βρίσκεται συχνά στην Ιαπωνική κουζίνα) κ.ά.

Ασπαρτάμη: γλυκαίνει, αλλά και ταλαιπωρεί…

Δεν είναι λίγοι οι ειδικοί που έχουν δηλώσει στο παρελθόν ότι η ασπαρτάμη, ένα τεχνητό γλυκαντικό, μπορεί να οδηγήσει σε ημικρανίες και πονοκεφάλους. Αν, λοιπόν, βρίσκεστε σε δίαιτα και προσπαθείτε να αποφύγετε θερμίδες καταναλώνοντας light αναψυκτικά, επιδόρπια με λίγες θερμίδες και άλλες τροφές ή ποτά που περιέχουν ασπαρτάμη, παρατηρήστε αν μετά την κατανάλωσή τους σας πονάει το κεφάλι, έτσι ώστε να τα αποφεύγετε αν σας πειράζουν.

Καφεΐνη: γιατρεύει ή προκαλεί τον πονοκέφαλο;

Κάποιοι δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτή, άλλοι όμως έχουν ευαισθησία, με αποτέλεσμα μόλις πίνουν καφέ, τσάι ή άλλα ροφήματα που περιέχουν καφεΐνη να αρχίζουν να βιώνουν σιγά-σιγά πόνους στο κεφάλι. Υπάρχει, όμως, και η πιθανότητα η ίδια ουσία που προκαλεί τον πονοκέφαλο, να βοηθήσει στην καταπολέμησή του όταν βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, γι αυτό θα πρέπει να τεστάρετε τις αντιδράσεις του οργανισμού σας σε αυτή κι αν σας πειράζει να την αποφύγετε.

Φάτε σοκολάτα χωρίς τύψεις: Έχει και αντιβηχικές ικανότητες!

*** Άλλη μια μοναδική ιδιότητα της σοκολάτας δίνει «δικαιολογία» στους λάτρεις της να την καταναλώνουν σε μεγάλες ποσότητες!

Σύμφωνα με Βρετανούς επιστήμονες περιλαμβάνει ένα συστατικό, το οποίο καταπολεμά τον βήχα.

Κοινώς η σοκολάτα έχει αντιβηχικές και καταπραϋντικές ιδιότητες, που βοηθούν τόσο την εξάλειψη των συμπτωμάτων του προσωρινού, όσου και του χρόνιου βήχα.Το συστατικό αυτό ονομάζεται θεοβρωμίνη και εξάγεται από το κακάο.

Περίπου 300 πάσχοντες που συμμετείχαν σε έρευνα λάμβαναν καθημερινά δύο φορές την ημέρα, επί δύο εβδομάδες την ουσία αυτή. Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως το 60% των ασθενών παρουσίασε βελτίωση των ασθενών με έντονο βήχα.

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι μία μικρή μπάρα μαύρης σοκολάτας μπορεί να περιέχει επαρκείς ποσότητες θεοβρωμίνης ώστε να καταστείλει τον χρόνιο βήχα.

Αποτρίχωση

***
Η Τρίχα Γενικά

Η τρίχα όταν είναι στεγνή έχει ελαστικότητα 20-30%. Όταν είναι βρεγμένη 100% και όταν είναι στον ατμό 300%. Η τρίχα είναι υδρόφιλος και αντέχει στις καιρικές μεταβολές. Μεγαλώνει 10-20 εκατοστά το χρόνο και μια φυσιολογική πτώση των μαλλιών είναι 30-60 τρίχες την ημέρα.

Τρίχες

Υπάρχουν σε όλα τα μέρη του σώματος εκτός από τις παλάμες, τα πέλματα, τη ονυχοφόρο φάλαγγα και ορισμένα μέρη των γεννητικών οργάνων. Τις τρίχες τις χωρίζουμε σε παχιές και χνοώδεις. Ο αριθμός των τριχών του τριχωτού της κεφαλής κατά μέσον όρο για μεν τους ξανθούς είναι 140 χιλιάδες, για μεν τους μελαχρινούς 100 χιλιάδες. Ο ρυθμός αύξησης διαφέρει. Εξαρτάται δε από το είδος των τριχών και την εποχή (το καλοκαίρι οι τρίχες αυξάνονται γρήγορα) και ανάλογα με το σημείο του σώματος που υπάρχουν. Οι τρίχες του τριχωτού της κεφαλής αυξάνονται 1 με 2 εκ. το μήνα, μετά το θάνατό τους εξακολουθούν για λίγο να μεγαλώνουν.

ΑνανέωσηΤο χνούδι και οι βλεφαρίδες εντός ολίγων μηνών ανανεώνονται.
Το τριχωτό της κεφαλής κάθε 2,5 με 5 χρόνια.
Το μήκος των μαλλιών μπορεί να φτάσει τα 2,5 μέτρα και η διάμετρος μέχρι 0,32 χιλιοστά.

ΧροιάΗ χροιά (χρώμα) των τριχών εξαρτάται από τους εξής παράγοντες: 
α) από κοκκία χρωστικής που υπάρχουν στη φλοιώδη στιβάδα (της τρίχας)
β) από διάχυτο χροιά του πρωτοπλάσματος των κυττάρων.
γ) από την ύπαρξη αέρος ή όχι μεταξύ των κυττάρων της τρίχας.

Αναλόγως λοιπόν τον συνδυασμό των παραγόντων αυτών δημιουργείται διαφορετική χροιά των τριχών - χροιά: ξανθή, ανοιχτή καστανή, βαθιά καστανή, μαύρη, κόκκινη, λεύκή.

Το νευρικό σύστημα παίζει σπουδαίο ρόλο στη διαμόρφωση της χροιάς των τριχών, κυρίως το φυτικό νευρικό σύστημα (λεύκανση των τριχών από έντονη συγκίνηση), όπως λέγεται ότι συνέβη μέσα σε μια νύχτα στη Μαρία Αντουανέτα όταν της ανακοίνωσαν τη θανατική της καταδίκη. Αναλόγως της μορφής του τριχώματος, διαιρούμε τους ανθρώπους σε:
1. ουλότριχας (σγουρή τρίχα, μαύρη φυλή)
2. κυματότριχας (σπαστή τρίχα, λευκή φυλή)
3. λειότριχας (ίσια τρίχα, πολύ ξανθή φυλή)

Το τρίχωμα χρησίμευε στους ανθρώπους και χρησιμεύει στα ζώα για την προφύλαξή τους από τις εξωτερικές μεταβολές του καιρού, κυρίως το κρύο. Με τη χρησιμοποίηση των ενδυμάτων, έχασε τη σκοπιμότητα αυτή και βαθμιαίως ατρόφησε ή έγινε χνούδι. Σε ορισμένα μέρη εξακολουθεί να υπάρχει και σε άλλα αναπτύσσεται μετά την εφηβεία, διότι στη διαμόρφωση του τελικού τριχώματος παίζουν ρόλο και οι ενδοκρινείς αδένες (γεννητικές ορμόνες). Έτσι, αναπτύσσονται τα γένια, το τρίχωμα του κορμιού στους άνδρες, το τρίχωμα του εφηβαίου και των μασχαλών και στα δύο φύλλα. Εκτός από τις γεννητικές ορμόνες και άλλες ορμόνες επιδρούν επί του τριχώματος, όπως η κορτιζόνη, που προκαλεί υπερτρίχωση, καθώς και η λήψη διαφόρων ορμονών για να μπορέσει η γυναίκα να τεκνοποιήσει. Επίσης και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η λήψη των ορμονών για να μην αποβάλλει το έμβρυο. Αυτές οι καταστάσεις μπορούν να επιφέρουν δασυτριχισμό.

Ριζική Αποτρίχωση
Η αισθητικός που εφαρμόζει την ηλεκτρική αποτρίχωση πρέπει εξ αρχής να καταλάβει ότι αναλαμβάνει μια σοβαρή και υπεύθυνη προσπάθεια που απαιτεί όχι μόνο ορισμένες βασικές γνώσεις, αλλά και ιδιαίτερη δεξιοτεχνία καθώς και λεπτότητα χειρισμών. Κατ' αρχήν θα πρέπει να εξηγήσει στη πελάτισσά της ότι λίγες ή πολλές περιττές τρίχες που την απασχολούν δεν πρέπει κατ' ανάγκη να οφείλονται σε ορμονική ή άλλη οργανική ανωμαλία, αλλά μπορεί να είναι ιδιοσυστατικής αιτιολογίας, δηλαδή, να οφείλεται σε μια κληρονομική ή άλλη προδιάθεση και ότι η ύπαρξη περιττών τριχών ή η αφαίρεσή τους δεν πρόκειται να τους δημιουργήσει άλλο πρόβλημα στον οργανισμό.
Το πρόβλημα της αυξημένης τριχοφυΐας, από τη στιγμή που θα εμφανιστεί, θα είναι καθαρά θέμα αισθητικής εμφανίσεως. Βέβαια, αν υπάρχει κάποια ορμονική ανωμαλία πρέπει οπωσδήποτε να αντιμετωπιστεί η αιτία συγχρόνως με την αγωγή, για να καταπολεμήσει τα αίτια που προκαλούν την αυξημένη τριχοφυΐα η αισθητικός θα καταπολεμήσει το σύμπτωμα (τριχοφυΐα) με τις φροντίδες της.

Αποτρίχωση του σώματος και τρόποι
Αποτρίχωση ή αποψίλωση ονομάζεται η τεχνική με την οποία αφαιρούνται οι τρίχες είτε τοπικές είτε γενικότερα. Οι γνωστοί μέθοδοι είναι οι εξής:
1. διάφορες κρέμες ντεπιλατούρ (αποτριχωτικές)
2. ελαφρόπετρα 
3. ξύρισμα
4. κρύο κερί
5. ζεστό κερί
6. χαλάουα
7. ζεστή χαλάουα
8. μέλι
9. αιθέρια έλαια
10. ηλεκτρική ή ριζική αποτρίχωση
11. διάφορα αποχρωστικά της τρίχας που δεν αφαιρούν την τρίχα απλά την αποχρωματίζουν.

Οι παραπάνω μέθοδοι είναι ή μικρής διάρκειας ή μεγάλης χρονικής διάρκειας.

Αισθητική περιποίηση στήθους

*** Για κάθε γυναίκα η περιποίηση του στήθους αποτελεί ιδιαίτερη φροντίδα και συμπλήρωση της αισθητικής της εμφανίσεως. Η βασική ανάπτυξη των μαστών εξαρτάται κυρίως από την καλή λειτουργία των αδένων έσω εκκρίσεως και ιδιαίτερα των ωοθηκών. Υπάρχουν επίσης και ορισμένοι άλλοι παράγοντες, οι οποίοι επιδρούν μηχανικά και προκαλούν χαλάρωση και ατονία των μυών. Αυτό συμβαίνει γιατί οι μαστοί, λόγω του βάρους και του όγκου τους, δεν είναι δυνατό να συγκρατηθούν στην αρχική τους θέση.

Στήθος: Οι μαστοί βρίσκονται μεταξύ της 3ης και 7ης πλευράς και το σχήμα τους είναι σφαιρικό. Προέχει θηλή, η οποία περιβάλλεται με κεχρωσμένο κυκλικό δέρμα. Το μέγεθος ποικίλλει ανάλογα με τη φυλή και την ηλικία. Στη γυναίκα οι μαστοί αποτελούν όργανο θηλασμού, ενώ στον άνδρα παραμένουν σε υποτυπώδη κατάσταση. Φυσιολογικά οι μαστοί στη γυναίκα αυξάνονται κατά την εφηβεία και τον θηλασμό, και ατονούν κατά την κλιμακτήριο. Για την αισθητικό η περιποίηση του στήθους είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εργασίες. Είναι εργασία πολύ λεπτή.

Τα χαρακτηριστικά του κανονικού στήθους

• Οι θηλές βρίσκονται στο ίδιο ύψος
• Είναι σταθερά στην αφή και συμφύονται καλά στο δέρμα
• Δεν παρουσιάζουν καμιά πτυχή κάτω από το δέρμα
• Οι θηλές πρέπει να σχηματίζουν το ισόπλευρο τρίγωνο με το στέρνο ως κορυφή.
• Ένα στήθος είναι τέλειο, όταν χωρά σε ένα ποτήρι σαμπάνιας, υποστηρίζουν οι ειδικοί.
• 
  

Τα αίτια της πτώσης

• Χαλάρωση του περιβλήματος του αδένα, είτε από ατονία των ιστών είτε από υπερβολική διαστολή και συστολή των ινών (απότομο αδυνάτισμα ή πάχος)
• Σμίκρυνση του αδένος (όταν έχουμε ορμονικές ανωμαλίες, δηλαδή υπερέκκριση των αδένων υποφύσεως και ωοθηκών.
• Σμίκρυνση του όγκου του λιπώδους ιστού, ο οποίος περιβάλλει τον αδένα από υπερβολική υπερκόπωση, από ανωμαλίες της θρέψεως, φυσική ζωή, νευρικό σοκ, ενδοκρινείς διαταραχές και κακή διατροφή
• Κακό μυϊκό σύστημα (μείζων θωρακικός)
• Εδώ είναι θέμα μυϊκού συστήματος και μυϊκού τόνου των ραχιαίων και θωρακικών μυών.
  Ο γηρασμός των δερματικών και υποδόριων ιστών προκαλεί την ατονία όλων των επιφανειακών στρωμάτων. Στις παραπάνω αιτίες πτώσης του στήθους μπορούμε να συμπεριλάβουμε και τα βίαια σπορ, διάφορους τραυματισμούς και τη χρησιμοποίηση ακατάλληλων σουτιέν.
• 
  

Ανωμαλίες του μαστικού αδένα

Ο μαστικός αδένας παρουσιάζει διάφορες ανωμαλίες, όπως:

• Αμαστία: Παντελής έλλειψη του μαστού, περίπτωση που σπάνια τη συναντάμε.
• Υπερμαστία ή υπερθηλία: Παρουσία δηλαδή πολυάριθμων μαστών και θηλών. Το συναντάμε περισσότερο στις γυναίκες και είναι κληρονομικής φύσεως.
• Γυναικομαστία: Είναι η μετάσταση του ανδρικού μαστού σε γυναικείο. Άλλες περιπτώσεις είναι να είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένα ή να είναι υπερτροφικό. Συνήθως διακρίνουμε υπερτροφία προ της εμμήνου ρύσεως, κατά την εφηβεία και το θηλασμό.

Μέσα που μεταχειριζόμαστε κατά τη θεραπεία

• Ορμονοθεραπεία για τον αδένα
• Αύξηση της τροφής, οπότε θα έχουμε και αύξηση του βάρους, μείωση της τροφής για μείωση βάρους
• Ινσουλινοθεραπεία για τα ανεπαρκώς ανεπτυγμένα
• Αισθητικές φροντίδες του θώρακα
• Φυσική αγωγή
• Αναπνευστικές ασκήσεις.

Αναπνευστικές ασκήσεις

• Όρθιοι με ενωμένα τα πόδια. Σηκωθείτε στις μύτες των ποδιών, σηκώνοντας ταυτόχρονα τα χέρια κατά την εισπνοή, ξανακατεβείτε αργά κατά την εκπνοή.
• Τα χέρια τεντωμένα τα φέρνετε επάνω στο στήθος με μικρά χτυπηματάκια και τα ξαναρίχνετε πίσω γρήγορα.
• Με τα χέρια τεντωμένα διαγράψτε κύκλους πρώτα προς τη μία κατεύθυνση και έπειτα προς την άλλη.
• Ξαπλώστε με τη ράχη στο πάτωμα, βάζοντας ένα μαξιλαράκι κάτω από τους ώμους. Ρίχνετε αργά το κεφάλι προς τα πίσω και το ξαναφέρνετε επίσης αργά εμπρός στο στήθος.
• Ξαπλώστε με τη ράχη στο πάτωμα, φέρτε τα χέρια εμπρός, επάνω από το κεφάλι, ξανακατεβάστε τα από τα πλάγια και φέρτε τα κατά μήκος του σώματος.
• Τελειώστε με τις ασκήσεις της παραγράφου 1. 

Ψεκασμός

Επιλέγουμε θερμό ψεκασμό με ένα τονωτικό, για να διασταλούν οι πόροι και να διευκολυνθεί η απορρόφηση του προϊόντος.

Μασάζ

Κάντε μασάζ με μια κατάλληλη για την περίπτωση κρέμα για τους μαστούς και αποφεύγετε να αγγίζετε τις θηλές.

Σε όλες τις περιπτώσεις του στήθους, η υδροθεραπεία είναι απαραίτητη. Λόγω της τονωτικής ιδιότητας του νερού ο αδένας σκληραίνεται.

Η υδροθεραπεία γίνεται με ειδικές συσκευές και κατάλληλο σχήμα, μπορούμε όμως να κάνουμε υδροθεραπεία και βρέχοντας ένα σφουγγάρι σε κρύο νερό.
Εάν οι παραπάνω περιποιήσεις δεν μπορούν να έχουν σημαντικό αποτέλεσμα λόγω υπερβολικής ατέλειας, τότε μπορεί να επέμβει η αισθητική χειρουργική, η οποία εργάζεται πάντα με τη βοήθεια της αισθητικού.

Τρόποι ανακούφισης για καταπονημένες γάμπες

***

• Όταν οι γάμπες είναι βαριές και πονούν, κάνετε λουτρό μέχρι τον αστράγαλο εναλλάσσοντας το νερό (κρύο-ζεστό) 
• Τοποθετείστε τα πόδια ψηλά σε κάθετη θέση με το σώμα για 10 λεπτά περίπου, τουλάχιστον μια φορά την ημέρα
• Η καλύτερη άσκηση για τις καταπονημένες γάμπες είναι το βάδισμα
• Το μασάζ βοηθάει μόνο στην περίπτωση που υπάρχει φλεγμονή και πρέπει να είναι πολύ ελαφρό και χωρίς ιδιαίτερη πίεση στα σημεία.
• Προτιμότερο είναι το υδρομασάζ ακόμα και σε ολόκληρο το πόδι.

Κυτταρίτιδα: το πρόβλημα, οι αιτίες και οι λύσεις

*** Πρόκειται για ένα δυσεπίλυτο αισθητικό πρόβλημα και είναι το αποτέλεσμα ενός ολόκληρου συνδυασμού παραγόντων, όπως τα προβλήματα στο κυκλοφορικό και τη λέμφο, η μειωμένη ελαστικότητα των ινών του συνδετικού ιστού, η κατακράτηση υγρών, οι κακές διατροφικές συνήθειες και η καθιστική ζωή.

Πού οφείλεται

Επιβαρυντικοί παράγοντες

Η κυτταρίτιδα πλήττει κυρίως τις γυναίκες από την ηλικία της εφηβείας και μετά, λόγω της επίδρασης των ορμονών στο λιπώδη ιστό και το δέρμα. Ο λόγος μάλιστα που δεν πλήττει τους άντρες είναι, επειδή έχουν πολύ χαμηλότερα επίπεδα οιστρογόνων από τις γυναίκες. Ένας ακόμη λόγος εμφάνισής της είναι το γεγονός ότι το χόριο, το στρώμα του δέρματος πάνω από το λιπώδη ιστό είναι λιγότερο ανθεκτικό στις γυναίκες, με αποτέλεσμα να φθείρεται ευκολότερα υπό την επίδραση της ηλικίας και του περιβάλλοντος. Σημαντικό μερίδιο ευθύνης έχει και η κληρονομικότητα.

Στις περιοχές λοιπόν που το χόριο αρχίζει και φθείρεται, χάνει νερό και αποδυναμώνεται. Τελικά καταστρέφεται σε τέτοιο βαθμό, ώστε το λίπος που υπάρχει από κάτω αρχίζει να εισχωρεί ορατά στο χόριο. Αν η επιδερμίδα εξασθενήσει, αφυδατωθεί και λεπτύνει, η κυτταρίτιδα γίνεται τελικά ορατή στην επιφάνεια. Άρα, ακόμα και σε περιοχές με μικρή συγκέντρωση λίπους στις γυναίκες, όταν το υπερκείμενο του λίπους στρώμα (χόριο) δεν είναι ανθεκτικό, το λίπος (συγκεντρωμένο σε σακουλάκια, τα λόβια) προβάλλει με τη χαρακτηριστική αντιαισθητική εμφάνιση στην επιδερμίδα.

Πώς δημιουργείται

Το δέρμα μας αποτελείται από τρία στρώματα: την επιδερμίδα, το κυρίως δέρμα και το υπόδερμα. Αυτό που ενδιαφέρει στο θέμα της κυτταρίτιδας είναι το υπόδερμα ή αλλιώς λιπώδης ιστός. Πρόκειται για ένα στρώμα προστασίας του δέρματος, πλούσιο σε σφαιρικά κύτταρα, που ονομάζονται λιποκύτταρα που συσσωρεύονται σε λοβίδια, σε αθροίσεις σαν σε σακουλάκια γεμάτα λίπος κάτω από το χόριο. Ανάλογα με τις ανάγκες του οργανισμού, τα λιποκύτταρα μπορούν καθημερινά να αποθηκεύουν ή να απελευθερώνουν λίπη.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της αποθήκευσης, τα λίπη μεταφέρονται στα λιποκύτταρα σε μορφή ελεύθερων λιπαρών οξέων και ενώνονται με τη γλυκόζη για να δημιουργήσουν τριγλυκερίδια, που αποθηκεύονται στις αποθήκες του κυττάρου. Όλες αυτές οι λειτουργίες ορίζονται από την ινσουλίνη, ορμόνη η οποία δίνει το μήνυμα αποθήκευσης του λίπους. Η κυτταρίτιδα εγκαθίσταται όταν οι αποθηκευτικοί χώροι του δέρματος γεμίσουν, με αποτέλεσμα να αναγκαστούν να διογκωθούν για να χωρέσει ακόμη περισσότερο λίπος. Λόγω της συσσώρευσης των λιποκυττάρων προκαλείται συμπίεση των αιμοφόρων αγγείων που βρίσκονται πάνω στον συνδετικό ιστό, προξενώντας σημαντική κατακράτηση υγρού και μειωμένη αποβολή τοξικών λιπών με επιπτώσεις στην επιφάνεια του δέρματος, το οποίο παίρνει την όψη φλούδας πορτοκαλιού.

Θεραπεία

Η θεραπεία της κυτταρίτιδας επιτυγχάνεται όταν παράλληλα με τη σωστή διατροφή που εξασφαλίζει τη διατήρηση του ιδανικού για τον καθένα μας βάρους, ακολουθείται και κάποιο πρόγραμμα άσκησης για την ενίσχυση της μικροκυκλοφορίας. Η δερματολογία ενισχύει αυτή την προσπάθεια με τη βοήθεια της μεσοθεραπείας, επεμβαίνοντας στους μηχανισμούς της λιπογένεσης και λιποδιάλυσης.

Μεσοθεραπεία (ενεσοθεραπεία). Γίνεται με υποδόριες εγχύσεις λιποδιαλυτικών ουσιών στις πάσχουσες περιοχές. Πρόκειται για μια αρκετά διαδεδομένη και αποτελεσματική μέθοδο. Οι ενέσεις περιέχουν μία ή περισσότερες δραστικές ουσίες. Συνήθως χρησιμοποιείται κοκτέιλ ουσιών (καφεΐνη, εκχύλισμα αγγινάρας,θεοφυλλίνη, βιταμίνη Ε). Μια άλλη ουσία, η φωσφατιδοχολίνη (προέρχεται από λεκιθίνη σόγιας), διασπά το συσσωρεμένο λίπος με θεαματικά αποτελέσματα σε μικρές περιοχές συσσωρευσης λίπους (ψωμάκια, προγούλι, πλαϊνά μέσης, γόνατα ). Πραγματοποιείται μόνο από τον εξειδικευμένο δερματολόγο, ενώ απαιτούνται 4-8 θεραπείες ανάλογα με την έκταση και το βαθμό της κυτταρίτιδας, ανα 10 -15ημέρες. Συνήθως υπάρχει μικρή ευαισθησία και πρήξιμο τοπικά μετά τις εγχύσεις τα οποία υποχωρούν εντός 48 ωρών. Άλλη ανεπιθύμητη ενέργεια είναι οι μικρές εκχυμώσεις (μελανιές) που μπορεί να προκληθούν στα σημεία των εκχύσεων και υποχωρούν εντός 7 ημερών. Ο συνδυασμός μεσοθεραπείας και λεμφικού μασάζ φέρνει ακόμα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Endermologie (LPG): Προκαλεί τη διέγερση της λεμφικής και αγγειακής κυκλοφορίας, ενεργοποιεί το μεταβολισμό και έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του όγκου των λιποκυττάρων. Παράλληλα, μειώνει την τοπική συσσώρευση λίπους και βελτιώνει την ποιότητα της επιδερμίδας. H διάρκεια της συνεδρίας είναι 40 λεπτά. Συνήθως χρειάζεται ένα πρόγραμμα 20 συνεδριών. 

Λεμφικό μασάζ: Το λεμφικό σύστημα λειτουργεί ως σύστημα ‘αποχέτευσης’ του οργανισμού. Το λεμφικό μασάζ αποσκοπεί στη διέγερση της άντλησης του λεμφικού συστήματος. Έτσι, με ήπιες σταθερές κυκλικές κινήσεις στους λεμφαδένες απομακρύνονται ταχύτερα τα απόβλητα από τα κύτταρα και τους ιστούς, βοηθώντας τον οργανισμό να αποβάλει τις τοξίνες, τονώνει τη μικροκυκλοφορία και συντελεί στην εξάλειψη του οιδήματος που συνοδεύει τη συσσώρευση λίπους. 

Θυμός: Ενα καταστροφικό συναίσθημα

*** Ο θυμός με το θυμικό έχουν την ίδια ρίζα και προέρχονται από την αρχαία λέξη ‘θυμός’ που σημαίνει ψυχή. Ο όρος θυμικόν χρησιμοποιήθηκε στην ψυχολογία ως όρος ευρέως περιεχομένου, για να καλύψει όλα εκείνα τα βιώματα στα οποία υπάρχει συναισθηματικός τόνος οποιουδήποτε χαρακτήρα .

Αν συμβολίζαμε το θυμικό ως ένα σάκο μέσα στον οποίο υπάρχουν όλα τα συναισθήματα, κομμάτι του σάκου και μάλιστα πολύ δυνατό θα ήταν και ο θυμός, διότι είναι ένα πανίσχυρο συναίσθημα που συνδέεται με καταστάσεις οργής, άγχους και επιθετικότητας. Σπάνια νιώθουμε θυμό χωρίς να νιώθουμε πληγωμένοι (προσβεβλημένοι) σε κάποιο βαθμό και σπάνια νιώθουμε πληγωμένοι ψυχικά χωρίς να νιώθουμε θυμό γι’ αυτό που προκάλεσε τον πόνο. Μερικές φορές απλά και μόνο η απειλή του να πληγωθούμε ή να ντροπιαστούμε μπορεί να πυροδοτήσει το συναίσθημα του θυμού.

Όλες οι εμπειρίες των διαπροσωπικών σχέσεων που μας υποτιμούν, μας ντροπιάζουν, μας πληγώνουν, μας τραυματίζουν ψυχικά, μας μειώνουν, μας κάνουν να νιώθουμε θυμό. Αν ακόμα αντιληφθούμε ότι στα παραπάνω κρύβεται μια σκοπιμότητα εις βάρος μας τότε θα νιώσουμε περισσότερο θυμό και ή θα τον στρέψουμε ανοιχτά σε αυτόν που μας τον προκάλεσε ή θα τον στρέψουμε σε μας τους ίδιους ή σε κάποιους άλλους.

Ο καθένας μας ξέρει για τον εαυτό του αν είναι ο άνθρωπος που συσσωρεύει το θυμό του για πολύ καιρό, για βδομάδες ή χρόνια ή είναι ο τύπος που εκρήγνυται εκείνη τη στιγμή και σε δέκα λεπτά δεν μπορεί να κατανοήσει πως έχασε τόσο πολύ τον έλεγχο.

Συνέπειες του θυμού

Ο θυμός που έχει θαφτεί ή έχει αναχαιτιστεί ή έχει εκφραστεί λάθος έχει συνέπειες στο σώμα μας, την ψυχή μας και στον κοινωνικό μας εαυτό.

Από την αρχαιότητα ο Ιπποκράτης (460-377 π.χ.) υποστήριζε ότι οι συγκινήσεις - που είναι άμεσα συνδεδεμένες με τα συναισθήματα- επιδρούν στις λειτουργίες του σώματος αλλά και είναι αφετηρία έναρξης πολλών ασθενειών. Χρησιμοποίησε τους σφυγμούς της καρδιάς και τους ιδρώτες για να δείξει πως κάθε μέρος του σώματος αντιδρά στην ντροπή, τον φόβο, τον θυμό. Από την αρχαιότητα λοιπόν αλλά και σύγχρονες έρευνες έχουν δείξει ότι ο πολύς θυμός μπορεί να σκοτώσει. Ο θυμός ενεργοποιεί την αδρεναλίνη και το σώμα αντιδρά λέγοντας κίνδυνος.

Η λαϊκή σοφία επίσης είχε αντιληφθεί ότι οι συνέπειες του θυμού στο σώμα είναι μεγάλες και το εξέφρασε μέσα από εκφράσεις όπως: ‘του ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι’ που σημαίνει ότι κάποιος έχει πίεση γιατί είναι πολύ θυμωμένος ή μου ‘έπρηξες το συκώτι’ που σημαίνει ότι με θύμωσες και με έπρηξες κλπ.

Οι θυμωμένοι άνθρωποι λοιπόν αντιδρούν βίαια απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό με συνέπεια πολλές φορές να αυτοκαταστρέφονται.

Η διάθεση και η προσωπικότητα έχουν να κάνουν με το ψυχολογικό υπόβαθρο του θυμωμένου ανθρώπου. Ενοχές και ντροπή. Αυτές είναι οι λέξεις κλειδιά και τα συναισθήματα που νιώθει κάθε φορά όποιος πληγώνει έναν άλλο άνθρωπο

Τα οικογενειακά και κοινωνικά προβλήματα που προκύπτουν από τον θυμό είναι πολλά. Όταν ένα μέλος της οικογένειας είναι συνέχεια θυμωμένο δημιουργεί προβλήματα στην οικογένεια με συχνότερο το διαζύγιο και την συναισθηματική κακοποίηση που τις περισσότερες φορές εξαντλείται στα παιδιά της οικογένειας. Μέσα στην οικογένεια υποτίθεται πως υπάρχει αγάπη όχι μίσος.

Ο μακροχρόνιος θυμός καταστρέφει τις οικογένειες. Πιθανά αυτός που θυμώνει με την οικογένειά του να έχει μεγαλώσει σε μια θυμωμένη οικογένεια και δεν μπόρεσε να ξεφύγει από αυτήν. Αναπαράγει το πρότυπο της γονεϊκής οικογένειας που μεγάλωσε.

Σε επίπεδο κοινωνικό ο θυμωμένος άνθρωπος αντιμετωπίζει προβλήματα. Όλοι έχουμε ανάγκη από φίλους. Οι θυμωμένοι άνθρωποι καταστρέφουν τις φιλίες τους. Οι καυγάδες όμως είναι κύριο γνώρισμα του θυμωμένου. Δεν μπορεί να σταματήσει να καυγαδίζει. Αυτό όμως είναι πολύ κουραστικό και φθοροποιό για την φιλική σχέση.

Τι κάνω τον θυμό μου, τον εκφράζω και πως;

Ο Robert j. Landy, (2001), αναφέρει πως για να βρεις την ηρεμία πρέπει να διαπραγματευτείς με την τάση να διαταράσσεις την ηρεμία. Για να γίνει αυτό χρειάζεται να αφήνουμε να εκφραστεί ο θυμός και να ακούσουμε προσεκτικά το μήνυμά του.

Το ερώτημα που γεννάται είναι τι μπορούμε να κάνουμε όταν θυμώνουμε;

Πολλοί ταλαιπωρημένοι ψυχικά άνθρωποι για να αποφύγουν την αβεβαιότητα κλείνουν την πόρτα στην αμφιθυμία.Κλείνοντας όμως την πόρτα στην αμφιθυμία δεν οδηγούνται στην ισορροπία αλλά σε περισσότερη δυσθυμία διότι αν αγνοήσουμε το δυνατό συναίσθημα του θυμού μπορεί να δημιουργήσει πολλές συνέπειες εξίσου σοβαρές με κείνες της άγριας και λανθασμένης έκφρασής του. Η έκφραση του θυμού μας καθορίζεται από δυο βασικούς παράγοντες: την επιρροή από τους γονείς και τις κοινωνικές επιρροές.

Επιρροή από τους γονείς

Οι περισσότεροι από μας έχουμε μάθει να ανταποκρινόμαστε στο γύρω κόσμο και τα συναισθήματά μας από το χώρο της οικογένειάς μας.

Τους τρόπους δράσης και αντίδρασης τους μαθαίνουμε όταν είμαστε πολύ μικροί και επηρεαζόμαστε από τους γύρω μας.

Ξεκινάμε αντιγράφοντας την συμπεριφορά των γονιών μας και άλλων προτύπων προσιτών σε μας. Αν ο πατέρας ή η μητέρα είναι συνεχώς θυμωμένοι ή εκφράζουν το θυμό τους σιωπώντας, τα παιδιά θα αντιγράψουν κάποια μοντέλα, δηλ. αν μεγαλώσαμε πιστεύοντας ότι εξωτερικεύοντας το θυμό μας κάνουμε κάτι κακό μπορεί να αποφασίσουμε να γίνουμε στωϊκοί και υπομονετικοί και να μην παραδεχτούμε ποτέ ότι θυμώνουμε. Δημιουργούμε τότε γύρω μας ένα τείχος αδιαφορίας δήθεν ηρωισμού.

Αν είμαστε μαθημένοι να μην προκαλούμε ποτέ φασαρία ενδέχεται να εκφράζουμε τον θυμό μας ενοχοποιώντας τους γύρω μας ή κατηγορώντας τους εαυτούς μας και καλλιεργώντας αισθήματα ενοχής. Συνήθως ακολουθούμε γονεϊκά πρότυπα, αλλά μερικές φορές βλέποντας τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι γονείς τον θυμό, τον απορρίπτουμε αποφασίζοντας να αντιδρούμε με διαφορετικό τρόπο: πολλές φορές τον ακριβώς αντίθετο από εκείνον των γονιών μας.

Οι κοινωνικές επιρροές

Οι αντιδράσεις μας στο θυμό καθορίζονται επίσης από την κοινωνία στην οποία ζούμε και συμμετέχουμε. Η κοινωνία μας πείθει ότι είναι λάθος ή επικίνδυνο ή αγενές να εκφράζουμε την απογοήτευσή μας και τα πληγωμένα μας συναισθήματα και αυτό αποτελεί την κοινωνική παραδοχή ενός αριθμού μύθων για τον θυμό όπως : ‘εσύ, ένας καθώς πρέπει άνθρωπος δεν πρέπει να φωνάζεις’ ή ‘αν δεν μπορείς να πεις κάτι καλό, καλλίτερα μη λες τίποτα’ κλπ.

Οι παραπάνω μύθοι συμπίπτουν με το πιο συνηθισμένο ‘μύθο’ ότι οι άνθρωποι που θεωρούνται ευγενικοί, πολιτισμένοι, μορφωμένοι δεν θυμώνουν ποτέ. Αυτό είναι αστείο ακόμα και να λέγεται.

Κανείς δεν εξαιρείται από αυτό το βασικό ανθρώπινο συναίσθημα.

Όλα τα παραπάνω συμπεριλαμβάνονται στην λέξη ‘καταπιέσου’. Αφού μάθουμε να καταπιέζουμε τον θυμό μας είναι πολύ εύκολο να καταπιέσουμε και άλλα συναισθήματα.

Ποιος είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος να εκφράσουμε τον θυμό μας; Για την απάντηση θα δανειστώ τα λόγια του Αριστοτέλη: ‘Ο καθένας μπορεί να θυμώσει, αυτό είναι εύκολο. Αλλά το να θυμώνει κανείς με το σωστό άτομο, στο σωστό βαθμό και την σωστή στιγμή, για την σωστή αιτία και με το σωστό τρόπο, αυτό δεν είναι εύκολο’.

Στη θεωρία της δραματοθεραπείας αλλά και όλων των ψυχοθεραπειών, υπάρχει η αρχή που λέει ότι ‘τα άκρα δεν οδηγούν στην λύση των προβλημάτων, κάπου στη μέση πρέπει να αναζητήσουμε την λύση τους’. Υπάρχει λοιπόν και η λεγόμενη μέση οδός που είναι η ιδανική περίπτωση. Πρόκειται για την περίπτωση που το άτομο θα πει: ‘Είμαι εντάξει και εσύ επίσης είσαι εντάξει’.

Άτομα που ζουν με αυτή την στάση έχουν βιώσει σε μεγάλο βαθμό την θαλπωρή και το ενδιαφέρον των άλλων. Τους έχουν μεταδώσει το συναίσθημα ότι οι ίδιοι είναι μια χαρά και ότι, σε γενικές γραμμές τα πράγματα γύρω τους είναι εντάξει ή ότι θα μπορούσαν κάποια στιγμή -αν κάτι πήγε στραβά- να τακτοποιηθούν και να επανέλθουν στην τάξη.

Καταλήγοντας ως προς την έκφραση του θυμού αντιλαμβανόμαστε ότι δεν εύκολο να καθορίσουμε λογικά πόσο και με ποιο τρόπο μπορεί να παρεκτρέπεται κανείς για να μην είναι αξιοκατάκριτος, διότι αυτό εξαρτάται από κάθε ιδιαίτερη περίπτωση δηλ. από αυτά που ήδη έχουμε αναφέρει και αφορούν αισθήματα υποτίμησης, ντροπής κλπ. Ωστόσο σε κάθε περίπτωση είναι φανερό πως η μέση ψυχική διάθεση και ο διάλογος είναι αυτά που βοηθάνε να καθορίζουμε εναντίον ποιών πρέπει να θυμώνουμε και με ποιές αιτίες αλλά και να λύνουμε τις διαφορές μας με το λιγότερο ψυχικό και συναισθηματικό κόστος.

Τελειώνω με αυτό που έχει αναφέρει ο R. Landy (2001): ‘Άμα αναγνωρίσουμε την αμφιθυμία της ύπαρξης και προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε έναν τρόπο να ζήσουμε μέσα και ανάμεσα στους συχνά αλληλοσυγκρουόμενους ρόλους μας, θα πλησιάσουμε περισσότερο σε μια ισορροπημένη και ολοκληρωμένη ζωή’.

Η θεραπεία του αφυδατωμένου δέρματος

*** Όλοι οι τύποι δέρματος (φυσιολογικό, ξηρό, λιπαρό και μικτό) μπορεί να αφυδατωθούν. Θα ήταν λάθος να πούμε ότι ένα λιπαρό δέρμα δεν αφυδατώνεται. Η θεραπεία ενός αφυδατωμένου δέρματος είναι γενική και τοπική. Πρέπει να ισορροπήσει το νευρικό σύστημα, η τροφή να είναι άφθονη και πλούσια σε νερό και να χρησιμοποιούνται τα κατάλληλα καλλυντικά. Πρέπει επίσης να προστατεύεται το δέρμα από τον ήλιο και καλό επίσης κάνει το μασάζ με λιπαρή κρέμα στην οποία το νερό βρίσκεται μέσα σε γαλακτοματοποιητικές ουσίες, όπως χοληστερίνη, γλυκερίνη κλπ. Με το μασάζ μπορούμε να επιτύχουμε πρόσκληση συρροής αίματος και λέμφου στο πρόσωπο και στο σώμα, που σημαίνει καλύτερη απορρόφηση των προϊόντων που χρησιμοποιούνται και αποβολή τοξινών, αντίστοιχα.

 

Απαραίτητα μετά τις καλοκαιρινές διακοπές πρέπει να γίνει από την αισθητικό μας μια κούρα, των 15 συνεδριών, δυο φορές την εβδομάδα, από ενυδατώσεις του δέρματος, διότι ο αέρας, η θάλασσα, ο ήλιος, η κακή διατροφή το αφυδατώνουν. Η ενυδάτωση γίνεται με σωστή διατροφή, με τη χρησιμοποίηση των κατάλληλων προϊόντων, με το σωστό μασάζ που ξέρει να κάνει η αισθητικός και απαραίτητα με τη μέθοδο της ιοντοφόρισης (ισχύει μόνο για πρόσωπο).

Στο πρόσωπο:  Η ιοντοφόριση είναι μια μέθοδος με την οποία περνάμε μέσα στο δέρμα, με την βοήθεια ηλεκτρισμού (γαλβανικό ρεύμα), υδατικά στοιχεία. Ποτέ δεν κάνουμε ιοντοφόρηση σε κυρίες που εγκυμονούν και σε ανθρώπους που έχουν θυρεοειδή. Η σωστή σειρά μιας περιποίησης είναι: καλό ντεμακιγιάζ με γαλάκτωμα, στη συνέχεια πήλιγκ τρίβοντάς το και αφαιρώντας το με νερό, λοσιόν και ενυδατική κρέμα ημέρας με αντηλιακά φίλτρα.

Μάσκα κατά της αφυδάτωσης: μια κουταλιά της σούπας κορνφλάουρ, ένα κρόκο αυγού, τριμμένο καρότο και ελάχιστη λανολίνη.

Στο σώμα:  Το σώμα μας εκτός από την αφυδάτωση μπορεί να παρουσιάσει λίγη περισσότερη κυτταρίτιδα λόγω της πλούσιας και κακής διατροφής. Γι’ αυτό καλό θα ήταν να επισκεφτούμε την αισθητικό μας και να μπούμε σε μια θεραπεία μασάζ και φυσικής άσκησης  και χρησιμοποίησης προϊόντων από αυτή. Το μασάζ κυτταρίτιδας για να επιτύχει θα πρέπει να το κάνουμε 3 φορές την εβδομάδα για 2 μήνες. Επειδή όμως μπορεί να προκληθεί κάποια χαλάρωση, η αερόβια φυσική άσκηση είναι απαραίτητο να γίνετε σε συνδυασμό με αυτό (μασάζ). 

Όσα πρέπει να γνωρίζετε για τα αντισυλληπτικά χάπια

*** Το συνδυασμένο αντισυλληπτικό χάπι είναι γνωστό και σαν ´το χάπι´. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι αλλά όλα περιέχουν δύο ορμόνες: οιστρογόνο και προγεστερόνη.

Το χάπι είναι παραπάνω από 99% αποτελεσματικό αν χρησιμοποιείται σύμφωνα με τις οδηγίες. Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιώντας το χάπι, 100 γυναίκες για ένα χρόνο, λιγότερο από μία θα μείνει έγκυος.

Το χάπι αρχίζει την πρώτη μέρα της περιόδου και είναι αμέσως αποτελεσματικό για τον επερχόμενο κύκλο. Οι συσκευασίες περιέχουν συνήθως 21 χάπια, τα οποία λαμβάνονται καθημερινά χωρίς διακοπή αρχίζοντας από την πρώτη ημέρα της εμμήνου ρύσεως. Το χάπι λειτουργεί εμποδίζοντας την ωορρηξία και αλλάζοντας τη σύσταση της βλέννης του τραχήλου. Με την αλλαγή της σύστασης της βλέννης το σπέρμα δεν μπορεί να εισχωρήσει στον τράχηλο και να εισέλθει στη μήτρα. Το χάπι πρέπει να λαμβάνεται καθημερινά την ίδια ώρα χωρίς διακοπή για 21 ημέρες μέχρι να τελειώσει το κουτί. Κατόπιν κάνουμε διακοπή για 7 ημέρες στις οποίες θα δούμε μια ´ψευτοπερίοδο´. Το αίμα είναι λιγότερο σε ποσότητα και διάρκεια. Το επόμενο κουτί αρχίζει την 8η ημέρα. Υπάρχουν κουτιά που περιέχουν 28 χάπια. Από αυτά 21 είναι δραστικά και 7 χωρίς καμία ουσία. Αυτά λαμβάνονται καθημερινά χωρίς διακοπή. 

Πλεονεκτήματα
Δεν επηρεάζουν τη σεξουαλική επαφή. Μειώνουν την ποσότητα και την διάρκεια της περιόδου. Μειώνουν τον πόνο της περιόδου. Προστατεύουν από τον καρκίνο των ωοθηκών και της μήτρας. Προστατεύουν από το προεμμηνορυσιακό σύνδρομο. Μειώνουν τον κίνδυνο από τα ινομυώματα της μήτρας και τις κύστες των ωοθηκών. 

Μειονεκτήματα

Μερικές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως πονοκέφαλος, μικρή αύξηση ή μείωση βάρους, τάση στους μαστούς, αλλαγή διάθεσης, ναυτία και μικρή αιμόρροια ενδιάμεσα στις περιόδους συνήθως εξαλείφονται μετά μερικούς μήνες. Μπορεί να αυξήσει λίγο την αρτηριακή πίεση. Σπάνια θα μπορούσε να δημιουργήσει θρόμβωση. Υπάρχει πολύ μικρή αύξηση του κινδύνου για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Γι΄αυτό συνιστάται τακτικός έλεγχος. Άλλα φάρμακα μπορεί να επηρεάσουν τη δραστικότητά του. 

Αντενδείξεις για το χάπι

Το χάπι δεν μπορούν να το πάρουν όλες οι γυναίκες. Αντενδείκνυται σε γυναίκες καπνίστριες, υπέρβαρες ή άνω των 35.

Επίσης δεν μπορούν να το πάρουν γυναίκες που έχουν ή είχαν στο παρελθόν κίνδυνο θρόμβωσης, κυκλοφορικά προβλήματα ή προβλήματα με την καρδιά, ημικρανίες ή ανεξήγητους πονοκεφάλους, διαβήτη με επιπλοκές, καρκίνο μαστού, ενεργό ηπατική νόσο.

Τι συμβαίνει αν ξεχαστεί κάποιο χάπι

Είναι σημαντικό να λαμβάνεται το χάπι καθημερινά την ίδια ώρα. Αν περάσουν περισσότερες από 24 ώρες από την ώρα που πρέπει να ληφθεί τότε αυτό δεν λαμβάνεται. Συνεχίστε να παίρνετε τα υπόλοιπα χάπια ακριβώς την ώρα που τα παίρνατε. Αν λείψει ένα χάπι από τα 21 ή καθυστερήσετε να τα αρχίσετε, το αποτέλεσμα είναι περίπου το ίδιο, απλά μειώνεται λίγο η αντισυλληπτική ικανότητα του χαπιού. Αν όμως λείψουν περισσότερα από 2 χάπια τότε η αντισυλληπτική ικανότητα του χαπιού μειώνεται αρκετά. Υπάρχει περίπτωση να υπάρξει μικρή διαφυγή αίματος αν ξεχάσουμε κάποια χάπια ή αιμορραγία αν τα διακόψουμε.

Σε περίπτωση εμετού μέχρι και δύο ώρες μετά τη λήψη του χαπιού καλό είναι να παίρνετε άλλο ένα χάπι. Αν όμως έχουν περάσει πάνω από τέσσερις ώρες από την ώρα της λήψης δεν χρειάζεται να πάρετε άλλο γιατί έχει απορροφηθεί. 

Σε περίπτωση έντονης διάρροιας υπάρχει περίπτωση να έχει μειωμένη αντισυλληπτική δράση.

Γενικά σχόλια

Πρέπει να προηγηθεί ένας προληπτικός γυναικολογικός έλεγχος πριν από τη λήψη του χαπιού και να γίνουν ορισμένες ειδικές αιματολογικές εξετάσεις ώστε να είναι ασφαλέστερη η λήψη του. Αυτό πρέπει να επαναλαμβάνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Τα χάπια είναι πολλά, διαφορετικά και με διάφορες δοσολογίες, γι´ αυτό είναι καλύτερα να σας το συστήσει ο γιατρός σας ανάλογα με τις ιδιαιτερότητές σας.

Το μυστήριο της πρωινής στύσης

*** Τι είναι τέλος πάντων η πρωινή στύση;
Μια υγιής και φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού που αφορά στην πλειοψηφία του ανδρικού πληθυσμού. Στην ουσία δεν είναι παρά η τελευταία από μια σειρά στύσεων που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της νύχτας. Κατά μέσο όρο ένας υγιής άνδρας έχει ανάμεσα σε τρεις και πέντε στύσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου, ενώ η καθεμιά διαρκεί 25-35 λεπτά. Κρίμα κι άδικο δηλαδή, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει ξυπνητήρι που να σε ξυπνά όταν σου σηκώνεται. Ωστόσο την τελευταία στύση του πρωινού, μπορείς να την εκμεταλλευτείς…

Γιατί δηλαδή μου συμβαίνει;

Υπάρχει μια κοινή πεποίθηση  πως οι πρωινές στύσεις προκύπτουν όταν η ουροδόχος κύστη είναι γεμάτη. Βασίζεται στην παραδοχή ότι τα νεύρα που ελέγχουν τη δυνατότητα στύσης ενός άντρα βρίσκονται στην ίδια θέση με εκείνα που ερεθίζονται από τα «σήματα» που εκπέμπει μια γεμάτη ουροδόχος κύστη. Ο «παράπλευρος» αυτός ερεθισμός που περνά απαρατήρητος την ημέρα, ενδέχεται κατά τη διάρκεια της νύχτας να προκαλεί αντανακλαστική στύση (εξ ου και οι λαϊκές ονομασίες «piss proud» στη Βρετανία και κατουρόκ….λες στην Ελλάδα). Πρόσφατες έρευνες πάντως βάζουν στην άκρη τη θεωρία αυτή. Η πραγματική τους αιτία λοιπόν παραμένει άγνωστη, αυτό όμως που είναι σίγουρο είναι πως οι νυχτερινές στύσεις σχετίζονται άμεσα με τις φάσεις του ύπνου και ειδικότερα με την φάση REM, κατά την οποία βλέπουμε όνειρα. Επίσης σχετίζονται και με την αύξηση των καρδιακών παλμών. Παράλληλα, οι επιστήμονες έχουν βάσιμες υποψίες πως οι νυχτερινές στύσεις (και μαζί και η πρωινή) αποτελούν στην ουσία ένα γενικό τεστ του οργανισμού, ο οποίος κατά τη διάρκεια του ύπνου περνάει από έλεγχο ΚΤΕΟ πλήθος σωματικών λειτουργιών και μαζί και αυτή, προκειμένου να ανάψει το πράσινο φως «All systems go". 

Να έχω δηλαδή ή να μην έχω;

Να έχεις βέβαια. Ποτέ δεν έβλαψε μια παραπάνω «σηκωμάρα» - έστω κι αν πυροβολείς άσφαιρα. Άλλωστε αποτελεί και αδιάψευστη απόδειξη ότι το «εργαλείο» δουλεύει: Ένας από τους λόγους που το φαινόμενο τράβηξε το ενδιαφέρον των επιστημόνων είναι γιατί αποτελεί σαφή ένδειξη σε περιπτώσεις στυτικής δυσλειτουργίας - με απλά λόγια, αν σου γίνεται κατάρτι στον ύπνο σου, ενώ κατά τη διάρκεια του σεξ «ο Μητσάρας δεν κάνει κούκου» σημαίνει πως το πρόβλημα δεν είναι οργανικό, αλλά μάλλον ψυχολογικό. 

Τον τελευταίο καιρό δεν έχω τόσο συχνά όσο παλαιότερα. Πάει, τα ‘παιξε ο «Μητσάρας» μου;

Οποιαδήποτε ξαφνική αλλαγή στη «συνήθεια» του νευρικού συστήματος να παίζει με το πέος σου χωρίς να σου ζητάει την άδεια μπορεί να σημαίνει πολλά, αλλά και τίποτα. Για παράδειγμα, η έλλειψη ύπνου έχει σαφή επίδραση στις πρωινές στύσεις. Επίσης η χρήση χαπιών για τη στύση, όπως το Viagra ή το Cialis πιστεύεται πως μπορούν να επηρεάσουν. Εσύ πάντως μην πτοείσαι. Όσο κι αν μερικές φορές η πρωινή στύση είναι ανεπιθύμητη ή δυσάρεστη (κοιμάσαι ανάσκελα και το πρωί βλέπεις το σεντόνι να έχει σχηματίσει οροσειρά), μπορείς άνετα να την εκμεταλλευτείς...

Διαβάστε περισσότερα: Το μυστήριο της πρωινής στύσης: Συμβουλές υγείας από το Menslounge.gr http://www.menslounge.gr/ygeia__fitness/ygeia_diatrofi/to_mustirio_tis_proinis_stusis.html#ixzz2JCAYvDzB

Ελληνας Καθηγητής Εχει Φάρμακο Για Καρκίνο | Βίντεο

*** Ο Ευάγγελος Μιχελάκης έχει αποδείξει με επανηλημένα τεστς την εξαφάνιση όγκων σε διάφορα ζώα, αλλά οι φαρμακοβιομηχανίες λένε ΟΧΙ στην φτηνή παραγωγή και κυκλοφορία του με αποτέλεσμα να μην αναγνωρίζεται απο την φατρία των κονομημένων χασάπηδων.

Παθητικό Κάπνισμα

*** Το παθητικό κάπνισμα θεωρείται σήμερα η τρίτη προλήψιμη αιτία θνησιμότητας. «Ο εισπνεόμενος και εκπνεόμενος από τους καπνιστές καπνός (καπνός κεντρικής ροής) και κυρίως ο καπνός που εξέρχεται από την άκρη του τσιγάρου μεταξύ δύο εισπνοών (καπνός περιφερικής ροής), έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία και των μη καπνιστών. Μόλις το 26% των προϊόντων και υποπροϊόντων καπνού μένει μέσα στο τσιγάρο (φίλτρο), το 28% εισπνέεται από τον καπνιστή και το 46% σκορπίζεται στον αέρα. Περισσότερες από 50 καρκινογόνες ουσίες έχουν ταυτοποιηθεί στον καπνό του τσιγάρου που απελευθερώνεται στον αέρα.

Στα ούρα και στο αίμα των ατόμων που εκτέθηκαν σε παθητικό κάπνισμα εντοπίζονται νικοτίνη, κοτίνη (το μεταβολικό της προϊόν) και καρκινογόνες ουσίες. Στους μη καπνιστές ο καπνός (ιδιαίτερα σε κλειστούς χώρους) ερεθίζει τα μάτια, προδιαθέτει σε συχνές φλεγμονές του επιπεφυκότα και ερεθίζει το αναπνευστικό σύστημα. Επίσης προκαλεί ρινικά συμπτώματα, βήχα και κεφαλαλγίες καθώς και κρίσεις βρογχικού άσθματος ή άλλες αλλεργικές αντιδράσεις. Οι επιδράσεις αυτές είναι πιο έντονες στα παιδιά. Πρόκειται, ωστόσο, για ένα φαινόμενο που αφορά και τους καπνιστές, καθώς η έκθεσή τους στον καπνό από τα τσιγάρα άλλων ανθρώπων πολλαπλασιάζει την πιθανότητα να προσβληθούν από ασθένειες που σχετίζονται με το κάπνισμα. Γενικότερα, σύμφωνα με πειραματικά δεδομένα σε ανθρώπους και πειραματόζωα, μπορεί να υποστηριχθεί ότι η δευτερογενής έκθεση στον καπνό προκαλεί στον οργανισμό μεταβολές παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται στους καπνιστές, έστω και σε μικρότερο, κατά κανόνα, βαθμό.

 Εκτός από τις άμεσες επιδράσεις, ο καπνός του τσιγάρου αυξάνει τον σχετικό κίνδυνο για όλα τα βασικά νοσήματα που σχετίζονται με το κάπνισμα. H περιβαλλοντική έκθεση στον καπνό συνδέεται αιτιολογικά με αύξηση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας από στεφανιαία νόσο κατά 25%-30%, με πιθανή αύξηση της επίπτωσης αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων. Ο σχετικός κίνδυνος για ισχαιμική νόσο του μυοκαρδίου έχει αναφερθεί 1, 3 φορές μεγαλύτερος σε όσους μη καπνιστές εκτίθενται συστηματικά στον καπνό του τσιγάρου σε σχέση με μη καπνιστές που δεν εκτίθενται στο παθητικό κάπνισμα (Glantz & Parmley, 1990). Η σχέση του παθητικού καπνίσματος με τον καρκίνο του πνεύμονα έχει τεκμηριωθεί ερευνητικά. Σε ελληνίδες μη καπνίστριες με σύζυγο καπνιστή διαπιστώθηκε σχετικός κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα 2,4 φορές μεγαλύτερος απ’ ότι σε γυναίκες μη καπνίστριες με σύζυγο μη καπνιστή, όταν η κατανάλωση τσιγάρων του συζύγου ήταν χαμηλότερη από ένα πακέτο την ημέρα και 3,4 φορές μεγαλύτερος όταν η κατανάλωση τσιγάρων από τον σύζυγο ξεπερνούσε ημερησίως το ένα πακέτο. Παρόμοια ευρήματα καταδεικνύονται και από την έρευνα των Kalandidi, Katsouyianni, Voropoulou και συνεργατών το 1990 σύμφωνα με την οποία, ο σχετικός κίνδυνος για καρκίνο του πνεύμονα ήταν 2,1 φορές μεγαλύτερος για γυναίκες μη καπνίστριες με σύζυγο καπνιστή, ενώ βρέθηκε θετική όχι όμως στατιστικά σημαντική συσχέτιση του αριθμού της ημερήσιας κατανάλωσης των τσιγάρων από τον σύζυγο και των ετών της έκθεσης με τον σχετικό κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα.

Εκτός από τον καρκίνο του πνεύμονα, το παθητικό κάπνισμα συσχετίζεται και με τον καρκίνο του στόματος, του φάρυγγα, του λάρυγγα, του οισοφάγου, της ουροδόχου κύστης, του νεφρού, του παγκρέατος, του εγκεφάλου, του θυρεοειδούς και του μαστού. Ακόμη, αυξάνει τη συχνότητα και άλλων παθήσεων και διαταραχών του αναπνευστικού συστήματος, ιδιαίτερα στα βρέφη και στα παιδιά με γονείς καπνιστές. Σημαντικές είναι επίσης οι αρνητικές συνέπειες του καπνίσματος κατά την εγκυμοσύνη, καθώς επηρεάζεται σημαντικά η αναπνευστική λειτουργία των νεογνών, αυξάνεται η συχνότητα των αναπνευστικών νοσημάτων κατά την παιδική ηλικία και ο κίνδυνος για χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια κατά την ενήλικη ζωή. Το κάπνισμα κατά την εγκυμοσύνη αυξάνει τις αυτόματες αποβολές, την περιγεννητική θνησιμότητα, τις συγγενείς ανωμαλίες και τους πρόωρους τοκετούς. Σχετίζεται με αυξημένη επίπτωση λευχαιμίας, λεμφώματος και εγκεφαλικών όγκων κατά την παιδική ηλικία. Επίσης συνδέεται αιτιολογικά με την υποτροπιάζουσα μέση ωτίτιδα, την εκκριτική μέση ωτίτιδα και την εκδήλωση άσθματος. Το κάπνισμα επιδρά αρνητικά και στην υγεία της εγκύου, καθώς αυξημένη παρουσιάζεται στις καπνίστριες η συχνότητα της αποκόλλησης του πλακούντα, του πρόδρομου πλακούντα, των αιμορραγιών και της πρόωρης ρήξης του θυλακίου.

Σακχαρώδης Διαβήτης

*** Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια παθολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα.

Σε φυσιολογικές συνθήκες, οι διάφορες τροφές στον οργανισμό χρησιμοποιούνται με τη βοήθεια της ινσουλίνης, η οποία είναι απαραίτητη ώστε τα κύτταρα να παίρνουν την ενέργεια που χρειάζονται. Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που παράγεται από το πάγκρεας. Ο σακχαρώδης διαβήτης οφείλεται σε ανεπάρκεια έκκρισης ινσουλίνης από το πάγκρεας ή σε μειωμένη αποτελεσματικότητα της ινσουλίνης που παράγεται. Στη συγκεκριμένη πάθηση, το σάκχαρο που παίρνει ο οργανισμός από τις τροφές παραμένει στο αίμα και δεν μπαίνει στα κύτταρα. Για το λόγο αυτό, βρίσκεται σε υψηλές ποσότητες στο αίμα.

Στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 900.000 διαβητικοί, εκ των οποίων οι μισοί είναι χωρίς αγωγή και μόνο οι 250.000 είναι σωστά ρυθμισμένοι.

Συμπτώματα

Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι:

• αυξημένη δίψα

• πολυουρία

 • κούραση

• έντονη πείνα που οδηγεί σε πολυφαγία

• απώλεια βάρους

• θάμπωμα στην όραση

Τύποι διαβήτη

• σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1

• σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2

• ο διαβήτης κύησης

• ο λανθάνων αυτοάνοσος διαβήτης των ενηλίκων

• ο δευτεροπαθής διαβήτης, ως συνέπεια άλλων νοσημάτων και μετά από λήψη ορισμένων φαρμάκων

Η πλειοψηφία των διαβητικών ανήκουν σε έναν από τους δύο τύπους:

α) σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, στον οποίο το πάγκρεας δεν παράγει καθόλου ινσουλίνη. Εμφανίζεται κατά κανόνα σε παιδιά και νέους ενήλικες. Όλοι οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, χρειάζονται ινσουλίνη για να διατηρήσουν το σάκχαρο σε φυσιολογικά επίπεδα.

β) σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, στον οποίο το πάγκρεας παράγει μεν ινσουλίνη, αλλά όχι όση χρειάζεται ο οργανισμός ή η ινσουλίνη δε λειτουργεί αποτελεσματικά. Εμφανίζεται συχνότερα σε ενήλικες ή σε υπέρβαρα άτομα. Η εμφάνιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 έχει λάβει διεθνώς το χαρακτήρα επιδημίας. Αντιμετωπίζεται με υγιεινή διατροφή, σωματική άσκηση και αργότερα με την προσθήκη αντιδιαβητικών δισκίων στη θεραπευτική αγωγή. Σε κάποια χρονική στιγμή θα χρειαστεί και προσθήκη ινσουλίνης.

Παράγοντες κινδύνου

Όσον αφορά στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 δεν υπάρχουν, γνωστοί τουλάχιστον, παράγοντες κινδύνου.

Αντίθετα, στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, υπάρχουν παράγοντες κινδύνου και είναι οι ακόλουθοι:

• Ηλικία >= 45 χρόνια.

• Αυξημένο σωματικό βάρος (Δείκτης μάζας σώματος >= 25 kgr/m2).

• Γενετική προδιάθεση (Συγγενείς 1ου βαθμού με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2).

• Καθιστική ζωή.

• Υπέρταση (ΑΠ>=140/90 mm/Hg).

• Αυξημένα επίπεδα τριγλυκεριδίων (>= 250mg/dl).

• Χαμηλά επίπεδα HDL-χοληστερόλης (<=35 mg/dl).

• Ιστορικό αγγειοπάθειας.

Επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη

Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να επηρεάσει την καρδιά, τα μάτια, τα νεφρά, τα νεύρα και τα πόδια.

Η έγκαιρη διάγνωση είναι σημαντική, ώστε ο διαβητικός να ακολουθήσει ορισμένη θεραπεία, όχι μόνο για την ανακούφιση των συμπτωμάτων αλλά και για την αποφυγή ή καθυστέρηση ανάπτυξης χρόνιων επιπλοκών.

Βάσεις της θεραπείας:

• Εφαρμογή ειδικής δίαιτας.

• Μείωση σωματικού βάρους.
• Αύξηση της σωματικής άσκησης.

• Διακοπή του καπνίσματος.

• Χορήγηση ινσουλίνης άμεσα, όταν με τα δισκία δεν επιτυγχάνεται καλή ρύθμιση.

• Εξατομικευμένη εκπαίδευση του ασθενούς από τους επαγγελματίες υγείας, με βάση τις δικές του ανάγκες.

• Αμφίδρομη επικοινωνία ασθενούς με το γιατρό με στόχο να κινητοποιηθεί, ώστε να πετύχει καλύτερη ρύθμιση.

• Συστηματική εφαρμογή αυτοελέγχου, όσον αφορά στο βάρος σώματος και στο σάκχαρο αίματος (μετά από νηστεία και 2 ώρες μετά το φαγητό).

• Περιοδικός έλεγχος από καρδιολόγο, οφθαλμίατρο, διαβητολόγο και με εκτέλεση διαφόρων εξετάσεων.

Οδηγίες Πρόληψης:

• Μέτρηση σακχάρου αίματος στους ενήλικες ανά τριετία και ανά 2ετία στα παχύσαρκα άτομα

• Σωστή διατροφή: 
-Αποφυγή ραφιναρισμένων υδατανθράκων (ζάχαρη, λευκό αλεύρι, σακχαρούχα 
ποτά). 
-Πρόσληψη υδατανθράκων που ανευρίσκονται στο ρύζι, στα δημητριακά, στα όσπρια και στα περισσότερα φρούτα (αποδομούνται αργά και έτσι διατηρούν σταθερό τον δείκτη σακχάρου).

• Διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους

• Συστηματική φυσική άσκηση